Oprichter vond Nike geen mooie naam

Jan Blog

Phil Knight vond de namen Falcon, Bengal en Dimension Six mooier. Maar de full-time-medewerker-nummer-één van Blue Ribbon Sports, de oorspronkelijke naam van Nike, had een droom waarin hij de naam van de godin Nike (spreek uit: Naikie) tot zich kreeg. En er was een deadline voor het bedenken van een naam. Blue Ribbon Sports had namelijk bonje met zijn Japanse leverancier en had stiekem een nieuwe schoen laten maken door een fabriek in Mexico. En hier moest een naam en een logo voor worden gemaakt. De meerderheid van zijn ‘buttfaces’, zo noemde Phil zijn hechte team waarmee hij Nike groot maakte, koos echter voor de naam Nike. En de kunstenares die Phil nog kon van de tijd dat hij lesgaf, maakte voor vijfendertig dollar een logo. Ze hadden geen idee wat het voorstelde, maar het zag er snel en stoer uit. En was geen tijd voor alternatieven. Toen inkopers later vroegen wat het logo voorstelde zei Phil: dat is wanneer iemand jou voorbij rent

Wat grappig is, Nike is natuurlijk commercieel een groot succes en hebben mosschien wel de beste slogan ooit. Maar Phil geloofde niet in reclame. Hij was een hardloper en geloofde in het product en het product alleen. Advertenties waren noodzakelijk kwaad. De buttfaces waren bezeten van schoenen. En zijn compagnon helemaal. Deze voormalige hardloopcoach had de Japanse schoenen die ze inkochten verbeterd dankzij zijn wafelijzer. Hierdoor kreeg de zool een ruitjespatroon en de schoen een veel betere grip op een nieuwe soort atletiekbaan. En de lucht in de Nike Air? Die kwam van een paar mannen die hun Gekke Idee eerder met weinig succes bij Adidas hadden gepresenteerd.
Het klinkt allemaal als erg veel toeval. En dat was het misschien ook. Maar niemand kan de toekomst voorspellen. Ze hadden geloof en waren bezeten van hun product. Ze deden maar wat, maakten vooral veel fouten (waar ze snel van leerden), gingen een paar keer bijna failliet, maar bleven doorgaan. Met toeval of niet: They just did it.

Delen